«و اذا بشر احدهم بالانثی ظل وجهه مسودا و هو کظیم»
تمامی ادیان و امت هایی که قبل از اسلام آمده اند نسبت به زن بدی کرده اند. قبل از اسلام وجود دختر مایه ننگ بود، زن هیچگونه ارزشی نداشت و دارای حقی نبود. با آمدن دین مبین اسلام زن دارای حقوق و تکالیفی همانند مردان شد. زن در نماز و روزه خمس و زکات و حج همسان با مردان است. در عبادات دیگر مانند امر به معروف و نهی از منکر و تولی اولیای خدا و تبری از دشمنان خدا شریک مرد می باشد. در معاملات، حق تجارت، رهن، ضمانت، ودیعه، مزارعه، مساقات، مضاربه، شراکت، صلح و عاریه، اجاره، وکالت، وقف، هبه، وصیت و... دارد.
زن حق ازدواج و طلاق (اگر هنگام عقد شرط کند) نذر، سوگند، عهد، برده رها کردن، مکاتبه، اقرار، جعاله، صید، ذبح حیوانات، شهادت، دیات، قصاص و ارث را دارد. چنان که در مصرف خوراک و آشامیدنی نیز هیچ فرقی با مردان ندارد. زن در همه چیز شریک مرد است جز در مواردی اندک که استثنا شده است. زن در پرتو اسلام با سعادت و رفاه زندگی می کرد و حقوق و مسئولیت هایی داشت.
اما زن در جامعه ی غربی چگونه است؟
غرب برای زن آزادی آورد اما چگونه آزادگی؟ آزادگی بی قید و شرط، مانند رفت و آمد به کاباره ها، سینماها، استخرها، مدارس مختلط زن و مرد و همچنین آزادی و حق بی بندوباری، بی حجابی، حضور در مجالس فساد و آزادی در لذت های مبتذل. از طرفی هر گونه دعوت به وقار، حشمت، حیاء، عفت، فضایل انسانی و اخلاق پسندیده را ارتجاعی و منافی با آزادی شناخت.
آیا زن در پرتو قوانین خود ساخته ی غرب رفاهیت بیشتر و سعادت و زندگی بهتری دارد یا در پرتو اسلام؟
گوستاولوبون می گوید: اسلام مقام اجتماعی و شخصیت زن را به جای پایین آوردن خیلی بالا برده، و قرآن بهتر از قوانین اروپایی ما، حقوقی ارثی به زنان اختصاص داده، اسلامی که بسیار مقام زن را بالا برده از پایین آوردن شخصیت او مبراست و نه تنها اسلام مقام زن را بالا برده بلکه اضافه به این اسلام اولین دینی است که به زن ارزش و شخصیت داده است.