آرایش..جاذبه..عقده حقارت..
خانم کتی پییس در کتاب خود با عنوان « جنجال شیشه ای ؛ پیدایش فرهنگ زیبایی آمریکایی » چنین می نویسد : « اخلاق گرایان احساس می کردند که زنان با صرف وقت و هزینه زیاد برای آرایش و خود آرایی ، به شخصیت زنان لوند و فتنه گر نزدیک می شوند ... گویی که رنگ و لعاب های مصنوعی استفاده شده از سوی روسپیان ، به یک فرهنگ عمومی هشدار دهنده تبدیل شده بود و همه خواهان داشتن یک چهره رنگ آمیزی شده غیر حقیقی و ساختگی بودند . » به دنبال نهضت جنسیتی زنان در سال های قرن نوزدهم ، زنان بسیاری این اعتقاد را پیدا کرده بودند که برای بالا بردن جاذبه جنسی و فرد گرایی خود ، باید از این محصولات استفاده کنند.
با این اوصاف جای تعجب نیست که استفاده از محصولات آرایشی در سال های آغازین قرن بیستم میلادی ، کاری عصبانی کننده و خشم برانگیز به شمار می رفت ، چرا که بسیاری این کار را باعث سر خوردگی و قربانی شدن زنان می دانستند . زیرا اگر زنان هویت واقعی خود را پیدا كنند ، كمتر احتمال دارد كه جذب این كالاها برای خود نمایی شوند .
جدای از مباحث دینی ؛ این مشكل ریشه های فراوانی دارد كه می تواند ناشی از عقده حقارت شخصی باشد . فردی كه در خانه اش حضور پررنگی ندارد آن را در اجتماع اطرافش برون ریزی می كند . یا ممكن است دچار مشكل شخصیتی باشد و به ناچار مشكل خود را با این آرایش های عجیب و غریب نشان می دهد .
امروزه آرایش كردن زنان در كشورهای اروپایی كه یك روزی مهد تولید این لوازم آرایش بوده ،از ارزش افتاده است بسیاری از زنان معتقدند كه آرایش های بسیار زننده مختص كولی ها ، زنان خود فروش یا روسپی ها و پیر زنان می باشد زیرا آنان دیگر طراوت چهره ندارند ولازم است با لعاب ها خود را نگه دارند . زنان معتقدند جوانی خودش آرایشی بر چهره دختران و زنان جوان است . در جامعه آنان به زنانی كه زیاد آرایش می كنند احترامی گذاشته نمی شود و شأنی برای آنان قایل نمی شوند . و زنان نیز آن را وسیله ای برای جلوه گری نمی دانند
اما متاسفانه در كشورهای در حال توسعه مانند كشورهای عربی مصرف این كالا بسیار بالاست . علت آن هم كاملا مشخص است . زنان در این خطه تازه دنبال هویت خود می باشند . در بسیاری از كشورهای عربی كه تا دهه های پیش زنان حق رای ، شناسنامه و ... را نداشتند كم كم جامعه آنان متوجه حضورشان شده است ، به همین دلیل با رنگ و لعاب می خواهند این حضور پررنگ باشد .
اما متاسفانه این مشكل در كشور ما هم وجود دارد كه آزادی زنان نسبت به كشورهای عربی نمی گوییم كامل اما بیشتر بوده است . در كوچه و خیابان ها شما خانم ها و دختر خانم هایی را مشاهده می كنید كه چنان آرایش كرده اند كه گویی به مجلس عروسی دعوت هستند .
اگر بانوی ایرانی مقام ومنزلت خود را در كمالات خود ببیند و ارزش زن بودن را درك كند ، دیگر لازم نیست با عوامل تهدید آمیز بیرونی او را ارشاد كرد .
اگر دختر ایرانی بداند حتی برای جذب همسر آینده راه هایی وجود دارد كه هم ارزشمند است و هم قوام بخش زندگی اش ، ساعت های عمر گرانمایه خود را صرف جلوی آینه بودن از دست نمی دهد .

رسول خدا(ص) از حضرت جبرئیل(ع) سوال نمود که آیا فرشتگان خنده و گریه دارند؟ جبرئیل فرمود: بله. (یکی از آنجاهایی که فرشتگان میخندند) زمانی است که زن بیحجابی و بدحجابی میمیرد، و بستگان او را در قبر میگذارند و روی آن زن را با خشت و خاک میپوشانند تا بدنش دیده نشود. فرشتگان میخندند و میگویند: تا وقتی که جوان بود و با دیدنش هر کسی را تحریک میکرد و به گناه میانداخت(پدر و برادر و شوهرش و...از خود غیرت نشان ندادند) و او را نپوشاندند، ولی اکنون که مرده و همه از دیدنش نفرت دارند او را میپوشانند.

ديگران، به قدر كافي، از سختيهاي تكليفي به نام حجاب گفتهاند؛