حجاب،مسئله فقهي يا حقوقي و سياسي
همانطور كه ميدانيد مبناي قانونمندي انسان در فقه اماميه، پذيرش اصول دين و جلبخرسندي خداوند خالق عالم و قانونگذار است.در اين مبنا خواه حكومت ديني بر پايه فقه اماميه تشكيل شود يا نشود، انسان خود را قانونمند شرعيميداند، حتي در تنهايي و خلوت كه خداوند راناظر ميبيند، احكام الهي را نقض نميكند، اما درعلم حقوق، قوانين بايد از يك ضمانت اجراييبرخوردار باشند و براي تحقق ضمانت اجرايي ، نياز به دولت و قدرت است تا به قوانين حقوقياعتبار ببخشند; در غير اين صورت با سقوط يكحاكميت، قوانين آن كشور نيز ساقط و بياعتبارميشود و نظام نوين حقوقي بايد در مجلسقانونگذاري حاكميت جديد اعتبار پيدا كند.
مسئله حجاب زن مسلمان به عنوان يك
پوششمتعارف به عرف جامعه اسلامي در طول تاريخمسلمانان، همواره
يك مسئله فقهي بوده است كهزنان مسلمان بدون توجه به قانون
حاكميت،پوشش خود را حفظ ميكردند، اما استعمارباقيمانده از امپراطوري
عثماني در كشورهاياسلامي ايران و تركيه، با استبداد خشن از
زنانمسلمان كشف حجاب كرد و اين هجوم فرهنگياستعمار ثابت نمود كه
تمام ديانت در فقه اماميههمان سياست و تدبير در زندگي شخصي
واجتماعي است.
.
ديانت در حوزه عمل، همان چگونه زيستن در
زندگي شخصي و اجتماعي انسان است. وقتي كهاستعمار با استبداد از زنان
مسلمان كشف حجابكرد، مردم دنيا فهميدند كه آزادي غربي، دروغيبيش
نيست كه تنها در قالبهاي فكري دشمنان خداو احكام نوراني اسلام
تعريف ميشود; گرچه نفوذحاكميتهاي وابسته در كشورمان و سايركشورهاي
دنيا، فساد و لطمه جبران ناپذيري بهزنان مسلمان در حوزه خانواده،
هنر، آموزش وپرورش و دانشگاه زده است، اما بخش عمدهاياز زنان
مسلمان با فهم درست از مسائل سياسيهرگز دست از حجاب نكشيدند و اين
حق خود رادر پوشش از چشمان نامحرم محفوظ داشتند وآنقدر راسخ و استوار
ماندند كه فرهنگ وقانونمندي حجاب را به سرزمين كفر اروپاييانرسوخ
دادند، به گونهاي كه زنان مسلمان نه تنها درجامعه عادي مغرب زمين
بهخاطر داشتن حجاباحساس حقارت نميكنند، بلكه با حضور موفق و
باحجاب در مراكز علمي و پژوهشي، دولتهاي بهاصلاح مدعي آزادي را
مجبور كردند تا باطناستبدادي خود را نشان دهند و قانون ممنوعيتحجاب
در مدارس فرانسه را به عنوان يكرهآورد حقوقي و سياسي تصويب كنند.
برايفرانسويها عريان شدن زن آزادي است، اما اگرزن مسلمان بخواهد
كرامت و حرمت خود راحفظ كند و با حجاب سركلاس درس حاضر شود وبه
فعاليتهاي علمي و پژوهشي ادامه دهد، ديگرخبري از آزادي در حاكميت
سياسي غربيهانيست.
چرا حجاب؟
واقعا حجاب مهم است؟ چرا تا این اندازه اسلام بر روی آن تاکید دارد به حدی که ضرورت حجاب مورد اتفاق شیعه و سنی است؟ و چرا برخی کشور های غربی و غیر اسلامی مانند فرانسه و ترکیه نسبت به آن این چنین حساسیت نشان می دهند و برای زنان محجبه محدودیت ایجاد می کنند؟ چرا نسبت به آنان تبعیض قائل می شوند و انواع فشارها را بر آنها وارد می کنند؟ امروزه نمونه این فشارها را در این کشورها زیاد می بینیم به طور مثال می توان به اخراج پیرزنی از یک بیمارستان در ترکیه اشاره کرد که به علت داشتن همراه محجبه اخراج شد. اهمیت مسئله حجاب تا حدی است که سکولارها در ترکیه روسری را نماد اسلام سیاسی می دانند.
آنها به خوبی متوجه جایگاه زنان و حجاب آنان در عفاف جوامع اسلامی شده اند که به هر صورت در صدد ضربه زدن به آن هستند تا بتوانند از طریق آن به اهداف خود دست پیدا کنند.
بر خلاف ادعای غرب، زن در اسلام از جایگاه والایی برخوردار است، اهمیت مقام زن را در جمله ای زیبا از امام خمینی می شود درک کرد: (( از دامن زن مرد به معراج می رسد.))
با قدری تامل می توان به حقیقت این جمله دست یافت یقینا وقتی زنان جامعه ای خوب و باحیا باشند، مردان آن جامعه نیز از تربیتی صحیح و نیکو بهره مندخواهند بو د و تاثیر زنان بر زندگی مردان انکار ناپذیر است.
غربیان نیز به درستی این سخنان پی بردند و درصدد ضربه زدن به ما هستند، آنها فهمیده اند که از مواردی که می توان با آن به حیا زنان آسیب وارد کرد حجاب آنان است.
اماحجاب
در باب پیدا شدن حجاب نظریات گوناگونی مطرح شده است که غالبا این دلایل برای ظالمانه یا جاهلانه جلوه دادن حجاب بیان شده است. از جمله این دلایل عبارتند از: میل به ریاضت و رهبانیت (ریشه فلسفی)، عدم امنیت و عدالت اجتماعی (ریشه اجتماعی)، پدر شاهی و تسلط مرد بر زن و استثمار نیروی وی در جهت منافع اقتصادی مرد (ریشه اقتصادی)، حسادت و خود خواهی مرد(ریشه اخلاقی) و عادت زنانگی و احساس او به اینکه در خلقت از مرد چیزی کم دارد به علاوه مقررات خشنی که در زمینه پلیدی او و ترک معاشرت با او در ایام عادت وضع شده است که شهید مطهری در کتاب مسئله حجاب خود به بیان هر یک از این علل می پردازد و ضمن انتقاد به آنها، ثابت می کند که اسلام در فلسفه اجتماعی خود به هیچ یک ازاین جهات نظر نداشته است.
ديگران، به قدر كافي، از سختيهاي تكليفي به نام حجاب گفتهاند؛