11. حيا ، همه بزرگوارى است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

12. شرم تمامى بزرگوارى و بهترين خصلت هاست. (غررالحکم ، باب حیا)

 

13. شرم ، انسان را از كار زشت باز دارد. (غررالحکم ، باب حیا)

 

14. شرم ، از خداوند بسيارى از خطاها را محو كند. (غررالحکم ، باب حیا)

 

15. ايمان و حيا هر دو به يك ريسمان بسته و با يكديگر هستند و از هم جدا نشوند. (غررالحکم ، باب حیا)

 

16. سخاوت و حيا برترين خصلت ها هستند. (غررالحکم ، باب حیا)

 


17. شرم از خداى سبحان انسان را از عذاب دوزخ نگه دارد. (غررالحکم ، باب حیا)

 

18. حيا و شرم ، زيباست. (غررالحکم ، باب حیا)

 

19. عاقل ‏ترين مردم با حياترين آنهاست. (غررالحکم ، باب حیا)

 

20. حيا ، باز دارنده است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

21. به راستى كه حيا و عفت از خلق و خو هاى ايمان است و به راستى اين هر دو ، خصلت آزادگان و خوى نيكان است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

22. بزرگترين مردانگى شرم است و ميوه آن نيز پاكدامنى است. (غررالحکم ، باب حیا)

 


23. برترين شرم ها شرم از خداى سبحان است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

24. ريشه مردانگى حياست و ميوه آن هم پاكدامنى است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

25. بهترين شرم ها شرم از خويش است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

26. بد چهره ‏اى است پر رويى. (غررالحکم ، باب حیا)

 

27. پيراهن حيا بر تن كن و زره وفادارى بپوش ، برادرى خود را حفظ كن ، گفتگوى با زنان را كم كن تا بلندى مرتبه ‏اى كامل شود.

(چرا؟؟ ، نظر خود را برای ما بفرستید ، از پایین صفحه) (غررالحکم ، باب حیا)

 

28. ميوه حيا ، پاكدامنى است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

29. شرم انسان از خويش ميوه ايمان است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

30. اساس هر بدى پر رويى است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

31. سبب پاكدامنى شرم و حيا است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

32. بدترين اشرار كسى است كه از مردم شرم ندارد و از خداى سبحان نمى ‏ترسد. (غررالحکم ، باب حیا)

 

33. بر تو باد به حيا و شرم كه سر آغاز نجابت و بزرگوارى است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

34. به اندازه شرم و حياست پاكدامنى. (غررالحکم ، باب حیا)

 

35. نهايت شرم آن است كه انسان از خود شرم كند. (غررالحکم ، باب حیا)

 

36. شرم بسيار مرد ، نشانه و دليل ايمان او است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

37. حيا و شرم با محروميت همراه است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

38. كسى كه شرم كند محروم است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

39. كسى كه شرمش كم باشد پارسايى ‏اش كم است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

40. كسى كه شرم ندارد خيرى در او نيست. (غررالحکم ، باب حیا)

 

41. كسى كه شرم جامه او را بپوشاند عيب او از مردم پنهان ماند. (غررالحکم ، باب حیا)

 

42. كسى كه از گفتن سخن حق شرم كند چنين كسى احمق و نادان است. (غررالحکم ، باب حیا)

 

43. كسى كه گفتارش با شرم و حياء همراه باشد تباهى و نابودى در كار خود ندارد. (غررالحکم ، باب حیا)

 

44. كسى كه حيا و شرمش سبب انصاف او با تو نگردد ، دين و آيينش نتواند او را به انصاف با تو وادار كند. (غررالحکم ، باب حیا)

 

45. كسى كه از روى مردم پروا و پرهيز نداشته باشد از خداى سبحان پروايى ندارد. (غررالحکم ، باب حیا)

 

46. كسى كه از مردم شرم نكند از خداى سبحان نيز شرم نكند. (غررالحکم ، باب حیا)

 

47. سه چيز است كه نبايد از آنها شرم كرد : خدمت كردن به ميهمان ، برخاستن انسان از جايگاه خود براى پدر و آموزگار ، و طلب حق اگر چه اندك باشد.

(غررالحکم ، باب حیا)

 

48. از كمال مردانگى است كه از خود شرم كنى. (غررالحکم ، باب حیا)

 

49. چه همراه خوبى است براى سخاوت، حيا و شرم. (غررالحکم ، باب حیا)

 

50. چه همراه خوبى است براى ايمان ، حيا و شرم. (غررالحکم ، باب حیا)

 

51. پررويى مرد (او را نزد مردمان) عيبناك كند. (غررالحکم ، باب حیا)

 

52. هيچيك از شما نبايد شرم كند از اين كه هر گاه از او چيزى را بپرسند كه نمى ‏داند ، از اين كه بگويد : نمى ‏دانم. (غررالحکم ، باب حیا)

 

53. خصلتى ، همچون شرم و حيا نيست. (غررالحکم ، باب حیا)

 

54. ايمانى ، همچون سخاوت و شرم نيست. (غررالحکم ، باب حیا)

 

55. براى مؤمن شايسته است كه از خدا شرم كند هر گاه انديشه ‏اى مستمرّ در غير فرمانبردارى خدا او را فرا گيرد. (غررالحکم ، باب حیا)