از طرفی زن کانون"عفاف"خانواده است و عفاف اوست که بنیان خانواده را متزلزل نمی کند او همواره سعی در پاکی و پاکدامنی دارد و روح بزرگوارش دوست ندارد که موهبت های خدایش باعث حقارت اوشود و  باید گوهر زیبای وجودش را از نگاه نا اهلان بپوشاند تا روح بلندش تحقیر نشود .

موهبت زیبایی نباید در خدمت هوسرانان قرار گیرد مانند انسان عالم که اگر از علم خود به درستی استفاده نکند به جای رستگاری بدبختی نصیبش میشود.پس عرضه ی نا به جای زیبایی ها به جای گرمی بخشیدن به کانون خانواده "عفت"و"حیا"را از بین برده و این دو گوهر مقدس را از او گرفته و خانواده  را نیز نابود میکند.

"عزت نفس"نیز در مقابل "حقارت نفس"قرار دارد و انسان هایی که از "عزت نفس" برخوردارند مسلما  "عفیف"نیز هستند چون عزتمندی اینان اجازه ی خود نمایی نمی دهد که سرانجام آن چیزی جز تحقیر