رقیه بودن زمان و مکان نمی شناسد،

هر دخترک یتیمی طلب بابای شهیدش را دارد،


دیروز زهرای سه ساله ای با سر به خون رنگین شده ای راز و نیاز می کرد


و امروز دختران شهید چشم در چشمان پدری که در قاب عکس مانده است درد دل می کنند.


و عاقبت هر دو یکی است هنوز کودکی را نگذرانده پیر می شوند و به پای عکس شهید جان می دهند.


بشنوید حکایت یکی از همین رقیه هارا:


http://anti-satanic.persiangig.com/gomnam1.mp3


با داغ کردن و پسندیدن این کلیپ صوتی در انتشار راه شهدا سهیم شوید


.