خدا برتری را به تقوا دهد!
*در اعتراض به اهانت به مقام زن ، در یکی از روزنامه های کثیر الانتشار*
یا بنی آدم لا یفتننکم الشیطان کما اخرجت ابویکم من الجنه : ای فرزندان آدم! نفریبد شما را شیطان، چنانکه برون کرد پدر و مادر شما را از بهشت! (اعراف ۲۷)
شنیدم که می گفت مردی چموش / به جمع رفیقان خود با خروش:
که « سر منشأ هر بل ا از زن است / تو دیدی بلا هر کجا از زن است
زن از خلقت کثرت النقل هاست / نماینده ناقص العقل هاست!
همین زندگی در زمین کار اوست / خروج از بهشت برین کار اوست
چون آدم فریب عیالش بخورد / به فرمان حوا ا طاعت ببرد ،
به برچیدن میوه ناچار شد / بلی گفت و یک دم گنهکار شد!
و حوا فریبنده آدم است / و زن باعث فتنه در عالم است ... »
***
به ناگاه برخاست از آن میان / یکی زن که تقوا ز رویش عیان
چو خود را رسانید بر جایگاه / به مرد سخنران چون کردی نگاه ،
به ناگه پرید از رخ مرد رنگ / و شد آب، حتی اگر بود سنگ
زن آرام و آهسته برداشت گام / به رسم زنان عفیف و بنام
به حضار آنگه نگاهی نمود / و با طینتی مطمئن لب گشود:
« شنیدم که گفتید زن ناقص است / و هر جا بلا بود زن باعث است
برایم بگویید زهرا (س) که بود؟ / عزیز پدر، عشق مولا که بود؟
چراغ سراج هدایت که بود؟ / فدایی راه ولایت که بود؟
بگویید زینب مگر زن نبود؟ / که در کربلا صوت حق را سرود
به کوفه مگر نطق زینب نبود؟ / که قفل دل نسلها را گشود
و مریم که بُد پاک، دامان او / خدیجه که شهره است ایمان او
و ساره، سمیه، زنان بهشت / که باریتعالی به قرآن نوشت
***
بدانید این سان تفکر خطاست / بری خواندن مرد، کفر خداست!
خدا برتری را به تقوا دهد / به هر متقی رتبه والا دهد
قلم زد به قرآن، عدالت صفات / به میزان هر مؤمنون، مؤمنات
تن مرد از جنس خاک زن است / عروجش ز دامان پاک زن است
و زن هر کجا زیست، برپاست عشق / هرآنجا که زن بود، آنجاست عشق!
ديگران، به قدر كافي، از سختيهاي تكليفي به نام حجاب گفتهاند؛